WNF Challenge finish
Door: Jaap van der Waarde
Blijf op de hoogte en volg Jaap
16 Mei 2011 | Nederland, Friesland
Afgelopen zaterdag was de finish van de WNF Challenge. De 3-daagse race door een van de meest wilde stukjes Nederlandse natuur. Het meest inspannende ding wat ik ooit heb gedaan.
Dag 1 begon met een lekker windje en mooie heldere luchten, we zetten vol zeil op onze 16m2 Valk zeilboot, en gingen het water op in Eernewoude. De competitie was hevig, als schipper liet ik het roer niet gaan in de hevige windvlagen en teamleden Hans en Chris hingen bijna constant in de stagen om het schip te balanceren. We maakten regelmatig water maar bleven zeilen. In tegenstelling tot een teams van 'profs' die ons inhaalden om 500 m voor ons om te slaan. Ze weigerden geholpen te worden... We maakten een goede tijd in het midden van het klassement.
Dag 2 startte met een 75 km fiets tocht dwars door Friesland. Helaas voor ons kenden we het GPS systeem niet goed waardoor we een verkeerd spoor volgden en 20 km omreden. We kwamen er pas achter toen we het industrieterrein van Drachten opreden, niet echt een touristische route of trekpleister voor mountainbikers! We eindigden op de een-na laatste plek van de dagrace.
Hierdoor kwamen we ook laat aan voor de massa start van de kayak race s'middags. Ik kon net mijn fiets schoenen uitdoen en op blote voeten het strand oprennen. De uitdaging hier was de harde wind, golven, en het parcours dat voor 50 m over het strand liep, waardoor je met team maten de boot ieder rondje over het strand moest zeulen. We gingen allemaal kapot op dit stuk, 21 rondjes.
We hebben een goede tijd gemaakt, maar de jury maakte fouten in de tijdsmetingen en heeft het gehele onderdeel laten vervallen voor het klassement. Jammer!
De laatste dag startte met een 20 km fietstocht, touristisch met politie op fiets ervoor. Dit was het enige deel van de Challenge dat ik niet meedeed, we deelden de race onderdelen tussen de 6 teamleden. Om 11h starten we de wadlooptocht naar Ameland, zie foto. Dit jaar is een buitengewoon modderig jaar, en door de sterke (kracht 5) westenwind liep het wad niet leeg, waardoor we bijna de hele 3,5 durende overtocht door het water liepen, met 5-30 cm modder eronder. Doodvermoeiend. Maar het beste stuk moest nog komen!
Veel WNF collega's waren naar Ameland gekomen en stonden in de kwelder om ons aan te moedigen, geweldig en zo nodig om weer de energie te pakken voor de volgende etappe. Modderschoenen en kleren uit, fietsspullen aan, en door naar de start van de 25 km moutain bike race door de duinen, bos en strand. Dat werd pas een uitdaging. We ploeterden door het mulle zand, onze fietsen vooruit duwend over de duinen naar het strand. Het was hoogwater, er was dus geen hard strand, de wind was toegenomen en pal tegen. Voor zover je kon zien trapten groepjes van 4 fietser silhouetten aan de rand van de branding naar de horizon, vechtend om niet stil te komen in het mulle zand en om te vallen. Wij slaagden erin om het meeste te fietsen maar in de allerkleinste versnelling. Er werd gehuild, gevloekt, allemaal gingen we tot het uiterste. Toen we het wisselpunt bereikten voor het laatste 4 km rennen, zat ik stuk. Iemand trok mijn trui uit, ik slaagde erin mijn schoenen te wisselen, mijn hand werd gevuld met dextrose snoepjes. Rennen! Weer over die duinen, terug naar dat strand. Ploegend oor het rulle zand, de wind in de rug dit keer. We kwamen eenzame renners tegen, gelost van hun team dat verderop op hun wachtte. Wij bleven dicht bij elkaar, elkaar aanmoedigend, gaven elkaar tips hoe je de ene voet voor de andere moest zetten, deelden de laatste dextrose snoepjes en de enige (gewicht!) fles water. Toen we het bos uitkwamen konden we we het gejuich bij de finish in de verte horen, dat gaf ons weer snelheid. Bij de finish waren zoveel collega's, Verina en de meisjes stonden er, Emiel&Marriet en de kinderen. Het was fantastisch.
Wij zijn geeindigd op plaats 32 van de 35 teams. In de fund raising staan we op plaats 6 met een totaal van €11,450 aan sponsoring, daar zijn we trots op. De WNF Challenge heeft een bedrag van €269,500 opgeleverd, een fantasisch resulaat!
Enorm bedankt iedereen voor de sponsoring van mijn team de de steun die jullie mij hebben gegegevn, al de aanmoedigings emails, de telefoontjes, de gezamelijke training sessies in Nederland en Engeland.
Meer fotos en video's worden op internet geladen, ik zal zsm links posten op mijn facebook site.
Dag 1 begon met een lekker windje en mooie heldere luchten, we zetten vol zeil op onze 16m2 Valk zeilboot, en gingen het water op in Eernewoude. De competitie was hevig, als schipper liet ik het roer niet gaan in de hevige windvlagen en teamleden Hans en Chris hingen bijna constant in de stagen om het schip te balanceren. We maakten regelmatig water maar bleven zeilen. In tegenstelling tot een teams van 'profs' die ons inhaalden om 500 m voor ons om te slaan. Ze weigerden geholpen te worden... We maakten een goede tijd in het midden van het klassement.
Dag 2 startte met een 75 km fiets tocht dwars door Friesland. Helaas voor ons kenden we het GPS systeem niet goed waardoor we een verkeerd spoor volgden en 20 km omreden. We kwamen er pas achter toen we het industrieterrein van Drachten opreden, niet echt een touristische route of trekpleister voor mountainbikers! We eindigden op de een-na laatste plek van de dagrace.
Hierdoor kwamen we ook laat aan voor de massa start van de kayak race s'middags. Ik kon net mijn fiets schoenen uitdoen en op blote voeten het strand oprennen. De uitdaging hier was de harde wind, golven, en het parcours dat voor 50 m over het strand liep, waardoor je met team maten de boot ieder rondje over het strand moest zeulen. We gingen allemaal kapot op dit stuk, 21 rondjes.
We hebben een goede tijd gemaakt, maar de jury maakte fouten in de tijdsmetingen en heeft het gehele onderdeel laten vervallen voor het klassement. Jammer!
De laatste dag startte met een 20 km fietstocht, touristisch met politie op fiets ervoor. Dit was het enige deel van de Challenge dat ik niet meedeed, we deelden de race onderdelen tussen de 6 teamleden. Om 11h starten we de wadlooptocht naar Ameland, zie foto. Dit jaar is een buitengewoon modderig jaar, en door de sterke (kracht 5) westenwind liep het wad niet leeg, waardoor we bijna de hele 3,5 durende overtocht door het water liepen, met 5-30 cm modder eronder. Doodvermoeiend. Maar het beste stuk moest nog komen!
Veel WNF collega's waren naar Ameland gekomen en stonden in de kwelder om ons aan te moedigen, geweldig en zo nodig om weer de energie te pakken voor de volgende etappe. Modderschoenen en kleren uit, fietsspullen aan, en door naar de start van de 25 km moutain bike race door de duinen, bos en strand. Dat werd pas een uitdaging. We ploeterden door het mulle zand, onze fietsen vooruit duwend over de duinen naar het strand. Het was hoogwater, er was dus geen hard strand, de wind was toegenomen en pal tegen. Voor zover je kon zien trapten groepjes van 4 fietser silhouetten aan de rand van de branding naar de horizon, vechtend om niet stil te komen in het mulle zand en om te vallen. Wij slaagden erin om het meeste te fietsen maar in de allerkleinste versnelling. Er werd gehuild, gevloekt, allemaal gingen we tot het uiterste. Toen we het wisselpunt bereikten voor het laatste 4 km rennen, zat ik stuk. Iemand trok mijn trui uit, ik slaagde erin mijn schoenen te wisselen, mijn hand werd gevuld met dextrose snoepjes. Rennen! Weer over die duinen, terug naar dat strand. Ploegend oor het rulle zand, de wind in de rug dit keer. We kwamen eenzame renners tegen, gelost van hun team dat verderop op hun wachtte. Wij bleven dicht bij elkaar, elkaar aanmoedigend, gaven elkaar tips hoe je de ene voet voor de andere moest zetten, deelden de laatste dextrose snoepjes en de enige (gewicht!) fles water. Toen we het bos uitkwamen konden we we het gejuich bij de finish in de verte horen, dat gaf ons weer snelheid. Bij de finish waren zoveel collega's, Verina en de meisjes stonden er, Emiel&Marriet en de kinderen. Het was fantastisch.
Wij zijn geeindigd op plaats 32 van de 35 teams. In de fund raising staan we op plaats 6 met een totaal van €11,450 aan sponsoring, daar zijn we trots op. De WNF Challenge heeft een bedrag van €269,500 opgeleverd, een fantasisch resulaat!
Enorm bedankt iedereen voor de sponsoring van mijn team de de steun die jullie mij hebben gegegevn, al de aanmoedigings emails, de telefoontjes, de gezamelijke training sessies in Nederland en Engeland.
Meer fotos en video's worden op internet geladen, ik zal zsm links posten op mijn facebook site.
-
16 Mei 2011 - 22:19
Maaike Van Den Berg:
Prachtig Jaap, wat een verhaal, schitterend.
Maar je hebt het gehaald en je afzien heeft mooi veel geld opgeleverd.
Wij zijn onderweg naar NL, zaterdag hopen we aan te komen in Brussel en is ons Kameroen avontuur ten einde. Het is pittig fam. en vrienden hier los te laten, maar in NL verwacht men ons.
En dan komen we jullie eindelijk eens opzoeken, je hoort het wel.
Groetjes van Bram & Maaike van den Berg
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
